1/3
Ara

"İnsan Denen Meçhul"ün yazarı, Nobel ödüllü cerrah: Alexis Carrel

Carrel, Batı dünyasının dine yabancılaşmasından büyük rahatsızlık duyar. "Dua" isimli eserinde bunları dile getirirken "dini insan hayatından çıkarırsan her şey mübah olur" der. Ona göre dua "aşk ve yoksulluk"tur.



28 Haziran 1873'te, Fransa'nın Lyon kentinde doğan Alexis Carrel, çocukluğunda önceleri annesi tarafından evde eğitilmiştir. Bir iş adamı olan babası o daha bir çocukken ölmüştür. Lyon'da eğitim hayatına devam etmiştir. 1904 yılında ABD, Chicago'ya gidene kadar Lyon kentinde hem üniversitede (Lyon Üniversitesi) hem de hastanede çalışmıştır. 1906'ya kadar Chicago Üniversitesi'nde çalışmış, 1906 yılında ise Rockefeller Tıbbi Araştırmalar Enstitüsü'nün bir üyesi olarak araştırmalarına burada devam etti. 1912'de tam üye olduğu bu kurumda ona Nobel Ödülü'nü kazandıracak olan araştırma ve deneylerin çoğunu yaptı. Hayatı boyunca yaptığı araştırmaların çoğu transplantasyon ve göğüs cerrahisi (torasik cerrahi) üzerinedir. Özellikle transplantasyon üzerine yaptığı deneyler o dönemler için devrim niteliğindedir.



Kanada’da kısa bir süre kaldıktan sonra Chicago’ya gelip Chicago Üniversitesi Fizik Laboratuvarında çalışmaya başladı. 1908’de Rockfeller Tıbbî Araştırma Merkezine girdi. İkinci Dünyâ Harbi sırasında Carrel ve hanımı Fransa’da bir laboratuvar hastahânesi kurdular; daha sonra Carrel’in emekliye ayrıldığı târih olan 1939 yılına kadar tekrar Rockfeller Tıbbî Araştırma Merkezine döndüler. 1941’de Fransa’ya dönen Carrel, insanların karşılaştıkları problemler ve pratik çözümleri konusunda faaliyet gösteren “Fondation Pour l’Etude des Problemes Humains” Vakfını kurdu. Carrel 5 Kasım 1944’te Paris’te öldü.

Carrel’in 1902 yılında geliştirdiği kan damarlarının birbirine bağlanması (dikilmesi) tekniği insan vücuduna nakledilen organlara kan damarlarının bağlanmasında kullanıldı. Organ nakli ile yakından ilgilenen Carrel, 1913 yılında yaptığı bir ameliyatla bir kedinin böbreğini başka bir kediye nakletti.

Ocak 1912’de bir piliçten aldığı kalp dokusunu bir invitro kültürüne nakletmeye muvaffak oldu. Bu kültürü iptidâî bir halde olmasına rağmen 28 yıl süreyle canlı olarak muhâfaza etti. Dokuya gerekli maddeyi sağlamakta son derece dikkatli olan Carrel, orjinal sun’î maddeye embriyonik piliç suyu veya bâzı diğer sıvı besinler ilâve etti. Bu arada dokuyu tâze besinler içinde banyo da eden Carrel, artık ürünlerin ortadan kaldırılması için kullanılmış maddeleri dışarı attı.

Birinci Dünyâ Harbi sırasında Henry Dakin ile çalışan Carrel, yaraları sodyum hipoklorit eriyiği ile tedâvî etme tekniğini geliştirdi. Bu metod sâyesinde birçok yaralı insan tedâvi edilerek ölmekten kurtuldu. Koyu bir Hıristiyan olan ve bir misyoner gibi çalışan Carrel; felsefe, sosyoloji ve fen konularında eserler verdi. Bilim insanı kişiliğinin yanı sıra birçok başarılı kitap yazmıştır. Carrel, Batı dünyasının dine yabancılaşmasından büyük rahatsızlık duyar. "Dua" isimli eserinde bunları dile getirirken "dini insan hayatından çıkarırsan her şey mübah olur" der. Ona göre dua "aşk ve yoksulluk"tur.

1935’te İnsan Denen Meçhul,

1937’de Medenî İnsan,

1948’de Duâlar,

1938’de C.A. Lindbergh ile birlikte Organ Kültürleri adlı kitapları yazdı.

Kaynak: Rehber Ansiklopedis

Derin Bakış

mirkitap.com - Alışveriş, Kitap Kültür

Akyol mah. Atatürk Bul. No: 111/B Şahinbey - Gaziantep