top of page

Annenin Tek Görevi: Sevmek / Sevmek Yeter

İnsanlar arasında genellikle şöyle bir kanı var? "Anneliğe hazır olmak." Sahi anneliğe nasıl hazır olacaksınız? Oysa hayat yürümek gibidir. Basit ve sade. Yürürken önünüze bazı engeller çıkabilir. Bu durumda ya engeli yoldan kaldırırsınız veya engelin etrafından geçersiniz. Bu kadar basit ve sade.


Akıl En Büyük Peygamberdir
Annenin Tek Görevi: Sevmek / Sevmek Yeter

Annelerin görevi nedir? Yaygın yanlış; "iyi bir anne, çocuğunu terbiye eder, ahlakını muhafaza eder." Acaba?

İnsanlar arasında genellikle şöyle bir kanı var? "Anneliğe hazır olmak." Sahi anneliğe nasıl hazır olacaksınız? Oysa hayat yürümek gibidir. Basit ve sade. Yürürken önünüze bazı engeller çıkabilir. Bu durumda ya engeli yoldan kaldırırsınız veya engelin etrafından geçersiniz. Bu kadar basit ve sade.

Annelik de yürümek gibidir. Anne olursunuz ve tüm mesele biter. Herhangi bir hazırlığa gerek yok. Telaşa da lüzum yok.

Annenin tek görevi var. Çocuklarını sevmek. Çocukları nasıl olursa olsun. İster içe kapanık olsun... İster haşarı olsun. İsterse geveze. Ya da ileride... Şu veya bu mesleği yapsın...



İster ahlaklı olsun.. İsterse ahlaksız. İster müslüman olsun isterse olmasın. Kemalist, Kapitalist, Komünist, FETÖ'cü, IŞİD'ci... AKP'li veya CHP'li... MHP'li veya HDP'li fark etmez. Anneden tek beklenen çocuklarını sevmek.


Herkes özellikle anneler meraklı "anneliğin üzerine" bir şeyler eklemeye. Kitaplar bile. Çok satan listelerine giren "Sevmek Yetmez" kitabının tanıtım bülteninden bir parça:


"Çocuklarımızı çok seviyoruz, bunda şüphe yok. Fakat sorumluluklarının bilincinde ve kendi kendine yetebilen bireyler yetiştirebiliyor muyuz?"


Sevmek Yetmez diyor kitap. Halbuki sevmek yeter. Sadece sevmek yeter. Çocuğuna terbiye vermeye çalışan anne onu nihayetinde terbiyesiz yapar. Ahlak öğreten ahlaksız. Sorumlu bireyler yetiştirmeye çalışan annelerin topluma tek bir armağanı olur: Sorumsuz Bireyler. Kitap annelik yetmez diyor. Evet, çocuklarına karşı anneliğin (sevginin) yanında bir rol yüklenmeye çalışan anne artık anne değildir. Çirkin bir ucubedir.


Çocuğun terbiyesi babadan sorulur. Kendi haline bırakılsa baba öyle bir varlıktır ki; kendi değerlerine aykırı yol tutan evladını bile silebilir. Yani.. Baba, evladının terbiyesi için aslında canını dişine takar. Çirkin mi çirkin, cadı mı cadı... Çocuklarına terbiye vermeye çalışan terbiyesiz anneler ise babalara çocuklarını terbiye edecek alan bırakmazlar. Bir de babalara dönüp utanmadan şunu der, çirkin anneler; "Çocuklarınla ilgilenmiyorsun." İyi de canavar anneden babaya alan kalmıyor ki.


Anne sevsin yeter.


Çocuk da bilsin ki. Ben ne yaparsam yapayım. Toplum beni ne kadar dışlarsa dışlasın benim için anne kucağı var, anne kapısı mevcut. İşte bu çocuk ileride dünyayı değiştirecektir.

Anne sevsin yeter. Sevgisinin yanına bir şey ekleyen anne, çirkin hem de çok çirkindir.

Commentaires


bottom of page